•  

Strój rycerski

W średniowieczu pojawiają się rycerskie elementy stroju odbiegające krojem od ubioru cywilnego, przystosowane do udoskonalającego się uzbrojenia. W pierwszej połowie XIII w. zaczęto na zbroi kolczej nosić tunikę, która dotychczas znajdowała się pod pancerzem. Tunika była najczęściej ozdobna, bez rękawów i dość krótka, sięgająca kolan. Płaty lub, jak na Mazowszu, pancerz lamelkowy wkładano pod szatę wierzchnią

W drugiej połowie XIV w. rozpowszechnia się zwyczaj noszenia na kirysach obcisłych kaftanów - lendnerów z tkaniny lub skóry, niekiedy dekoracyjnych. W epoce zbroi białej wkładano częstokroć długie płaszcze - peleryny, a na ki­rysy - ozdobne  jaki  z cienkiej materii

Istotnym elementem stroju był pną, który wraz z mieczem i ostrogami stał się symbolem stanu rycerskiego. Pasy rycerskie, często ozdobne, sporządzano  używając metali kolorowych i szlachetnych

  W formie elektronicznej przygotował:
Dawid Manista